Greek Translation:

Στίχοι: Ευαγγελάτος Γεράσιμος
Μουσική: Καραμουρατίδης Θέμης

Τους ανθρώπους της ζωής μου
κάθισα να τους μετρήσω
τους παρόντες, τους απόντες
κάνα δυο περαστικούς.
Όσους ήρθαν για να μείνουν
όσους έφυγαν πριν γίνουν,
τους κοινόχρηστους, τους ξένους,
τους πολύ προσωπικούς.

Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι
ή μου βγαίνουνε πολλοί
κι είναι η μοναξιά που επείγει
ό,τι με μελαγχολεί.
Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι
ή μου βγαίνουνε πολλοί
σ’ ένα μέτρημα που ανοίγει
την παλιά μου την πληγή.

Τους ανθρώπους της ζωής μου
θα `θελα να τους κρατήσω…
Τα αγρίμια, τους αγγέλους
και τους πιο κανονικούς.
Όσους άφησαν σημάδι
όσους πήρε το σκοτάδι,
τους εκείνους, τους τυχαίους
τους πολύ προσωπικούς.

Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι
ή μου βγαίνουνε πολλοί
κι είναι η μοναξιά που επείγει
ό,τι με μελαγχολεί.
Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι
ή μου βγαίνουνε πολλοί
σ’ ένα μέτρημα που ανοίγει
την παλιά μου την πληγή.

Άνθρωποι μόνοι που άφησαν σκόνη
φιλίες και αγάπες που πήραν οι δρόμοι
κλεμμένοι, κρυμμένοι, κρυφά δανεισμένοι
τυχαίοι, γενναίοι, δειλοί, φοβισμένοι
δικοί μου και ξένοι, λαμπροί και θλιμμένοι
σε σχέσεις, σε σπίτια καλά κλειδωμένοι.
Χαρούμενοι, άσχετοι, συνεπιβάτες
Μποέμ καλλιτέχνες, παιδιά με γραβάτες.
Εχθροί μου και φίλοι, μικροί και μεγάλοι
που δίνουν με μέτρο, που κάνουν σπατάλη.
Αγάπες που έμοιαζαν να `χουν αξία
και άλλες που ξέμειναν στη χειραψία
Φτωχοί συγγενείς που σερβίρουν τα έτοιμα
οι λογικοί κι όσοι ζουν με το αίσθημα.
Οι λογικοί κι όσοι ζουν με το αίσθημα
Οι λογικοί κι όσοι ζουν με το αίσθημα…
Όσοι ζουν με το αίσθημα….
Φοβάμαι…πως χάνω το μέτρημα ….

English Translation:

Lyrics: Evangelatos Gerasimos
Music: Karamouratidis Themis

The people of my life
I sat down to count them
the present, the absent
two passers-by.
Those who came to stay
those who left before they were,
the public, the strangers,
their very personal.

And I always have a few
or many come out
and it is the loneliness that is urgent
what sucks me.
And I always have a few
or many come out
in a measure that opens
my old wound.

The people of my life
I would like to keep them …
The wild goats, the angels
and the more normal ones.
Those who left a mark
those who took the darkness,
those, the random ones
their very personal.

And I always have a few
or many come out
and it is the loneliness that is urgent
what sucks me.
And I always have a few
or many come out
in a measure that opens
my old wound.

People alone who left dust
friendships and love that the streets took
stolen, hidden, secretly borrowed
random, brave, cowardly, afraid
mine and strangers, shining and sad
in relationships, in well-locked homes.
Happy, unrelated, passengers
Bohemian artists, children with ties.
My enemies and friends, young and old
which they give in a measure, they are wasting.
Loves that looked like value
and others who stayed in the handshake
Poor relatives who serve ready
the logic and those who live with the feeling.
The logic and those who live with the feeling
The logic and those who live with the feeling …
Those who live with the feeling ….
I’m afraid … I’m losing the count …