Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Μ’ αίμα χτισμένο, κάθε πέτρα και καημός
κάθε καρφί του πίκρα και λυγμός
Μα όταν γυρίζαμε το βράδυ απ’ τη δουλειά
εγώ και εκείνη όνειρα, φιλιά

Το `δερνε αγέρας κι η βροχή
μα ήταν λιμάνι κι αγκαλιά και γλυκιά απαντοχή
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε ψυχή.

Πάρ’ το στεφάνι μας, πάρ’ το γεράνι μας
στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή
Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου
εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί

Ένα κρεβάτι και μια κούνια στη γωνιά
στην τρύπια στέγη του άστρα και πουλιά
Κάθε του πόρτα ιδρώτας κι αναστεναγμός
κάθε παράθυρό του κι ουρανός

Κι όταν ερχόταν η βραδιά
μες στο στενό σοκάκι ξεφαντώναν τα παιδιά
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε καρδιά

Lyrics: Tasos Livaditis
Music: Mikis Theodorakis

My blood is built, every stone and earth
every nail of bitterness and rust
But when we went back to work
me and that dreams, kisses

They ‘re gulping and rain
but it was a harbor and a hug and sweet reply
Oh, our house, and that had a soul.

Take our wreath, get our geranium
we have no life in Drapetsona
Keep my hand and go my star
we will live and be poor

One bed and one swing in the corner
in the holes of stars and birds
Every door of his sweat and sigh
every window and sky

And when the evening was coming
in the narrow alley the children were out
Oh, our house, and that had a heart

Take our wreath, get our geranium
we have no life in Drapetsona
Keep my hand and go my star
we will live and be poor