Στίχοι: Πάνος Κατσιμίχας & Χάρης Κατσιμίχας
Μουσική: Πάνος Κατσιμίχας & Χάρης Κατσιμίχας

Μου φαίνεται σαν να `ναι χθες
μα πάνε τόσα χρόνια
που σαν βιολί το σώμα σου
στα χέρια μου κρατούσα

Με το ραδιόφωνο σιγά
μες στ’ απαλό σκοτάδι
θα τρόμαζες αν ήξερες
πόσο σε αγαπούσα

Τίποτα δεν έχει αλλάξει
και τίποτα δεν είναι όπως παλιά
μένει όμως ακόμα ένα πείσμα
που δεν είναι συνήθεια μοναχά

Γέλα, γέλα πουλί μου γέλα
γέλα, κι είν’ η ζωή μια τρέλα

Lyrics: Panos Katsimihas & Haris Katsimihas
Music: Panos Katsimihas & Haris Katsimihas

It seems like yesterday
but it’s been so many years
which is like your violin
in my hands I was holding

With the radio slowly
in soft darkness
you would be scared if you knew
how much I loved you

Nothing has changed
and nothing is like old
but there is still a stubbornness
which is not an ordinary habit

Laugh, laugh my cock laugh
laugh, and life is a madness