Kemal-Manos Hatzidakis (1968)
Greek Translation:
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Άλλες ερμηνείες:
Βασίλης Λέκκας
Μάριος Φραγκούλης
Μαρία Φαραντούρη
Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μανώλης Μητσιάς
Σαββίνα Γιαννάτου
Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκιπα, της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.
Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.
Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.
Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.
Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλιά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.
Με δύο γέρικες καμήλες μ’ ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.
Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»
Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα…
English Translation:
Lyrics: Nikos Gatsos
Music: Manos Hadjidakis
Other interpretations:
Claus Lekkas
Marios Fragkoulis
Maria Farantouri
Alkinoos Ioannides
Manolis Mitsias
Savvina Giannatou
Listen to the story of Kemal
of a young prince of the east
descendant of Seahawk of the sea,
who thought he could change the world.
but the bows of Allah are bitter
and the souls of men are dark.
In the East the places once in a while
Kemeri was empty, moldy in the water
in Mossouli, Vassora, in the old palm tree
bitter cry now desert children.
And a young man of soy and royal generation
farm the fawn and pull it there.
the Bedouins looked at him sadly
and swear to Allah that the times will change.
It was as if the child’s nobles heard her fear
they start with a wolf tooth and a lion’s mouth
from Tiger to Euphrates, from earth to heaven
chasing the spider to catch him alive.
The puppies fall on him, like endless dogs
and they take him to the caliph to put the noose on him
black honey black milk drank that morning
before he let his last breath out.
With two old camels with a red lighthouse
in paradise the gates the prophet caresses.
now go hand in hand and it’s cloudy around
but the Damascus star kept them company.
They see Allah in front of them one month at a time
who from his tall throne says to the stupid Sevach:
“Times have changed, my beat,
with fire and knife the world is always moving »
Good night Kemal, this world will never change
Good night…
