Greek Translation:

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης

Γυάλινη εσύ κι όπως πέρναγες την πόρτα
κι όπως έφευγες στα φώτα έσπασε η ζωή.
Κι όπως τα γυαλιά πέφτανε στο πάτωμά μου
μνήμες κι όνειρα δικά μου κρύσταλλα αδειανά.

Τα σπασμένα μας κομμάτια της καρδιάς
τα ξανακολλάω, κοίταξε με πως μπορώ.
Απ’ το ελάχιστο που άφησες για μας
πάλι σ’ αγαπάω, πόσο, αχ, πόσο σ’ αγαπώ.

Δεν κολλάει πια όταν σπάσει λες το γυαλί
δεν κολλάει πια ουτ’ ο γκρεμός ούτε η φυγή.
Μα όποιος αγαπά δεν έχει άλλη επιλογή
τα συντρίμμια σου εγώ τα ενώνω για ζωή.

Τα σπασμένα μας κομμάτια της καρδιάς
τα ξανακολλάω, κοίταξε με πως μπορώ.
Απ’ το ελάχιστο που άφησες για μας
πάλι σ’ αγαπάω και μαζί σου ζω,
πόσο σ’ αγαπάω.

Γυάλινη εσύ τόσο ξένη από μένα
ούτε άφησες το βλέμμα ένα αντίο να πει.
Κι έμεινα εκεί στο σπασμένο μας τον κόσμο
να μαζεύω λύπες μόνο κάτι να σωθεί.

Δεν κολλάει πια όταν σπάσει λες το γυαλί
δεν κολλάει πια ουτ’ ο γκρεμός ούτε η φυγή.
Μα όποιος αγαπά δεν έχει άλλη επιλογή
τα συντρίμμια σου εγώ τα ενώνω για ζωή.

Τα σπασμένα μας κομμάτια της καρδιάς
τα ξανακολλάω, κοίταξε με πως μπορώ.
Απ’ το ελάχιστο που άφησες για μας
πάλι σ’ αγαπάω και μαζί σου ζω,
πόσο σ’ αγαπάω.

English Translation:

Lyrics: Nikos Moraitis
Music: George Sabanis

Glass you and passing the door
and as you left the lights life broke.
And as the glasses fell on my floor
memories and dreams of my own crystals empty.

Our broken parts of the heart
I retread, look at how I can.
From the minimum you left for us
I love you again, how much, oh, how much I love you.

It does not hang anymore when it breaks the glass
it no longer sticks to the cliff or escapes.
But whoever loves has no choice
your debris I unite them for life.

Our broken parts of the heart
I retread, look at how I can.
From the minimum you left for us
I love you again and I live with you,
how much I love you.

Glass you so stranger to me
nor did you leave the look a goodbye to say.
And I stayed there in our broken world
to gather sorrows only to save something.

It does not hang anymore when it breaks the glass
it no longer sticks to the cliff or escapes.
But whoever loves has no choice
your debris I unite them for life.

Our broken parts of the heart
I retread, look at how I can.
From the minimum you left for us
I love you again and I live with you,
how much I love you.