Greek Translation:

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα
και τους καημούς που σκέπασε καπνός
η ξενιτιά τα βρήκε αδελφωμένα
Κι οι ξαφνικές χαρές που ήρθαν για μένα
ήταν σε δάσος μαύρο κεραυνός
κι οι λογισμοί που μπόρεσα για σένα

Και σου μιλώ σ’ αυλές και σε μπαλκόνια
και σε χαμένους κήπους του Θεού
κι όλο θαρρώ πως έρχονται τ’ αηδόνια
με τα χαμένα λόγια και τα χρόνια
εκεί που πρώτα ήσουνα παντού
και τώρα μες στο κρύο και στα χιόνια

Η μοίρα κι ο καιρός το `χαν ορίσει
στον κόσμο αυτό να ρίξω πετονιά
κι η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει
Στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει
αυτός που δεν εγνώρισε γενιά
και του καημού την πόρτα να χτυπήσει
και του καημού την πόρτα να χτυπήσει
και του καημού την πόρτα να χτυπήσει

Δεν ήτανε ρολόι σταματημένο
σε ρημαγμένο κι άδειο σπιτικό
οι δρόμοι που με πήραν και προσμένω
Τα λόγια που δεν ξέρω σου τα δένω
με τους ανθρώπους που `δαν το κακό
και το `χουν στ’ όνομά τους κεντημένο

Αυτός που σπέρνει δάκρυα και πόνο
θερίζει την αυγή ωκεανό
μαύρα πουλιά τού δείχνουνε το δρόμο
Κι έχει τη ζωγραφιά κοντά στον ώμο,
σημάδι μυστικό και ριζικό
πως ξέφυγε απ’ τον Άδη κι απ’ τον κόσμο

Η μοίρα κι ο καιρός το `χαν ορίσει
στον κόσμο αυτό να ρίξω πετονιά
κι η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει
Στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει
αυτός που δεν εγνώρισε γενιά
και του καημού την πόρτα να χτυπήσει
και του καημού την πόρτα να χτυπήσει
και του καημού την πόρτα να χτυπήσει

English Translation:

Lyrics: Manos Eleftheriou
Music: Giannis Markopoulos

Words and years lost
and the smells of smoke
the foreigners found them fraternal
And the sudden joys that came to me
was in black forest lightning
and the calculus I could do for you

And I speak to you in yards and balconies
and in lost gardens of God
and I think all nightmares come
with lost words and years
where you first were everywhere
and now in the cold and in the snow

The fate and the weather defined it
in this world I throw a line
and the night a thousand years to turn
At the end of the feast to sing
the one who did not know a generation
and let the door knock
and let the door knock
and let the door knock

It was not a stop watch
in a rocky and empty home
the streets that took me and I expect
The words that I do not know you I am hanging on
with the people who `d get the bad
and they have been embroidered in their name

The one who tears tears and pain
it raises the ocean dawn
black birds show him the way
And he has the paint close to his shoulder,
sign secret and root
that he escaped from Hades and from the world

The fate and the weather defined it
in this world I throw a line
and the night a thousand years to turn
At the end of the feast to sing
the one who did not know a generation
and let the door knock
and let the door knock
and let the door knock