Greek Translation:

Η μουσική των μικρασιατικών παραλίων, ιδίως αυτή της Σμύρνης, είναι από τα σημαντικότερα κεφάλαια της ελληνικής μουσικής παράδοσης και ίσως το σπουδαιότερο στοιχείο πολιτισμού που διέσωσαν οι πρόσφυγες Μικρασιάτες με τον ερχομό τους στην Ελλάδα. Μπορεί οι πρόσφυγοι να ήρταν με την ψυχή στο στόμα ντως, αξεβράκωτοι κι αξυπόλητοι ή, στην καλύτερη περίπτωση, με έναν μπόγο, με κάνα-δυο ‘κονίσματα και κάνα πεντόλιρο βαθιά καταχωνιασμένο στα ρούχα ντως, όμως μέσα τους έκρυβαν έναν τεράστιο πλούτο πολιτισμικό, που αγγίζει κάθε πλευρά της ζωής. Ανάμεσα στα πιο διαλεχτά στοιχεία ήταν και η μουσική τους παράδοση, που οι ρίζες της χάνονται στα βάθη των αιώνων.

Στην πρώιμη αρχαιότητα, στα μέρη της Ιωνίας, όπου άκμασαν λαμπρές ελληνικές πόλεις, αναπτύχθηκε ένα είδος μουσικό που ονομάζεται ιαστί αρμονία, δηλαδή ιωνική μελωδία. Αυτή η ιαστί αρμονία συνδυάζει στοιχεία λυδικά, φρυγικά κι ελληνικά, ιωνικά ή αιολικά. Χαρακτηρίζεται από λυρισμό, ηδυπάθεια, τρυφερότητα κι ερωτισμό, στοιχεία που συναντάμε ολοφάνερα και στο νεότερο σμυρναίικο τραγούδι.

Η σπουδαιότητα, η ομορφιά και η γοητεία της ιωνικής μουσικής δεν είναι τυχαία. Η Ιωνία και γενικά τα μικρασιάτικα παράλια από την αρχαιότητα υπήρξαν σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών. Εδώ κατέληγαν οι εμπορικοί δρόμοι της Μικρασίας κι από ‘δώ περνούσαν συνεχώς κατακτητές, αλλά κι αμέτρητα καράβια από όλες τις χώρες της Μεσογείου, που κουβαλούσαν τα πλούτη του ντουνιά, εμπορεύματα, νοοτροπίες, πολιτισμό κι ιδέες. Όπως είναι φυσικό, ανέκαθεν η περιοχή υπήρξε κοσμοπολίτικη όσο καμιά άλλη στην Ελλάδα, ένας τόπος ευρύτατης ανταλλαγής προϊόντων και ιδεών, υλικών και πνευματικών στοιχείων πολιτισμού. Αυτό το χαρακτηριστικό διατηρήθηκε μέχρι την Καταστροφή του ’22. Όλοι οι κατακτητές, οι μετανάστες, οι ταξιδιώτες κι οι περαστικοί έδωσαν και πήραν από την Ιωνία και κυρίως από τις μεγάλες πόλεις της, την Έφεσο, από τα αρχαία χρόνια έως τον 13ο αι., και τη Σμύρνη, μια από τις μήτρες του νεότερου Ελληνισμού, μετά τον 16ο αιώνα.

Αυτός ο κοσμοπολίτικος αέρας, εκτός των άλλων, φαίνεται ξεκάθαρα στη μικρασιάτικη μουσική, η οποία συνδυάζει πάμπολλα στοιχεία, ελληνικά και ξένα, γι’ αυτό θεωρείται και ξεχωριστή, μοναδική και πολυαγαπημένη μέχρι σήμερα. Τα στοιχεία, που τη συνθέτουν, αναμείχτηκαν, δουλεύτηκαν κι αφομοιώθηκαν στο πέρασμα τον αιώνων, με αποτέλεσμα αυτό το ιδιαίτερο είδος της ελληνικής μουσικής που ονομάζομε σμυρναίικο τραγούδι. Έλληνες, Τούρκοι, λογιώ λογιών Ευρωπαίοι, Αρμένηδες, Εβραίοι, Πέρσες, Άραβες και γενικά κάθε καρυδιάς καρύδι άφηναν στην Ιωνία και κάτι από τη μουσική τους. Όλοι έχουν βάλει το πετραδάκι τους στο απίθανο κι εντυπωσιακό μωσαϊκό της σμυρναίικης μουσικής παράδοσης, έτσι όπως το ξέρομε τα τελευταία 200 χρόνια.

English Translation:

The music of the Asia Minor beaches, especially that of Smyrna, is one of the most important chapters of the Greek musical tradition and perhaps the most important element of civilization that the refugees of Asia Minor rescued by coming to Greece. Can the refugees go with their souls in their mouths, they are unbridled and unsubstantiated or, at best, with a boogie, with a few cans and a dozen deeply devoted to the clothes, but in them they hid a huge cultural wealth, touches every aspect of life. Among the most sophisticated elements were their musical tradition, whose roots are lost in the depths of the ages.

In the early antiquity, in the parts of Ionia, where brilliant Greek cities flourished, a kind of music called Harmony, ie Ionic melody, was developed. This harmonious harmony combines elements of lyrical, phrygian and Greek, Ionian or Aeolian. It is characterized by lyricism, hypepathy, tenderness and eroticism, elements that we are clearly seeing in the newer song of Smyrnai.

The importance, beauty and charm of Ionic music is not accidental. Ionia and generally the Asia Minor coasts since ancient times have been a crossroads of peoples and cultures. Here the commercial streets of Asia Minor came to an end, and they were constantly conquering conquerors, but countless ships from all the Mediterranean countries, carrying their wealth of dunes, commodities, attitudes, culture and ideas. Naturally, the area has always been cosmopolitan than any other in Greece, a place of widespread exchange of products and ideas, materials and cultural elements of culture. This feature was retained until the ’22 Destruction. All the conquerors, immigrants, travelers and passers-by gave and took from Ionia and mainly from its big cities, Ephesus, from ancient times to the 13th century, and Smyrna, one of the dynasties of modern Hellenism , after the 16th century.

This cosmopolitan air, among other things, clearly appears in the Asia Minor music, which combines many elements, both Greek and foreign, so it is considered to be unique, unique and beloved to this day. The elements that compose it, mixed, worked and assimilated through the centuries, resulting in this particular kind of Greek music that we call the Smyrnai song. Greeks, Turks, logos of Europeans, Armenians, Jews, Persians, Arabs, and every walnut in general left to Ionia and something of their music. Everyone has put their stone in the amazing and impressive mosaic of the Smyrnai musical tradition, as we know it in the past 200 years.