Greek  Translation:

Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης

Ήτανε όμορφο θαρρώ
εκείνο τον παλιό καιρό
το καπηλειό μου
γιαλός, καημός και τσικουδιά
βαρμένα μέσα στην καρδιά
με τ’ όνειρό μου.

Και κάθε μέρα από βραδύς
ντουγιουντισμένος ο Βαρδής
με το λαούτο
με το κρασί του στον οντά
στον αμανέ του να κεντά
τον κόσμο τούτο.

Κι ο Σταύρος πέρα στη γωνιά
που για δυο χείλια βυσσινιά
τα σιγοπίνει
παίρνει νερό σαν τραγουδεί
που το λαούτο του Βαρδή
τον πόνο σβήνει.

Κι ο Μύρος πιάνει το χορό
το χώμα μόνο έχει οχτρό
χρυσά παλάτια
σε κάποια θάλασσα πλατιά
θυμάται, κόκκινα φωτιά
τα δυο του μάτια.

Θυμούμαι κάθε χαραυγή
πού `λεγα ο ήλιος να μη βγει
στην αγκαλιά σου
όνειρο βάρκα με πανιά
να σεργιανίζω το ντουνιά
με τα φιλιά σου.

Αργό το ζάλο μου, βαρύ
ήτανε ψεύτικος μπορεί
ο έρωτάς σου
ρωτώ διαβάτες στα στενά
αν είδαν μάτια καστανά
σαν τα δικά σου.

Πως να δικάσω μια ζωή
κι ένα αστέρι το πρωί
που τρεμοσβήνει
στο ερειπωμένο καπηλειό
ένα μου όνειρο παλιό
έχει `πομείνει.

English Translation:

Lyrics: Dimitris Apostolakis
Music: Dimitris Apostolakis

It was beautiful I guess
that old time
my pub
yalos, kameos and tsikoudia
burdened in the heart
with my dream

And every day from evening
Vardis was upset
with the lute
with his wine to the creature
to his amane to embroider
this world.

And Stavros over in the corner
that for a couple of crimson lips
he slows them down
takes water as if singing
where the lute of Vardis
the pain goes away.

And Myros catches the dance
the soil alone has an ochotro
golden palaces
in some wide sea
remembers, red fire
his two eyes.

I remember every dawn
where I told the sun not to rise
in your arms
dream boat with sails
to serge the cloth
with your kisses

Slow my dizziness, heavy
maybe he was fake
your love
I ask passers-by in the streets
if they saw brown eyes
like yours.

How can I judge a life?
and a star in the morning
flickering
in the ruined tavern
an old dream of mine
is left.