Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Σπύρος Ζαγοραίος

Σβήσαν τ’άστρα τ’ουρανού
κι όμως δεν κοιμάμαι
Όλο μου ’ρχεσαι στον νου
κι όλο σε θυμάμαι

Ο πόνος δεν περνά με τον καιρό
αφού να σε ξεχάσω δεν μπορώ
Έγιναν γκρίζα τα μαλλιά μου
κι ακόμα σ’έχω στην καρδιά μου

Είναι άλλοι που ξεχνούν
κι αγαπούνε πάλι
μα εγώ δεν προσπαθώ
να βρω αγάπη άλλη

Για σένα θα πεθάνω μιαν αυγή,
για σένα θα πονάω στη ζωή
Έγιναν γκρίζα τα μαλλιά μου
κι ακόμα σ’έχω στην καρδιά μου

Σβήσαν τ’άστρα τ’ουρανού,
παίρνει και χαράζει
κι ο δικός σου ο καημός
την καρδιά μου σφάζει

Για σένα κάθε βράδυ ξενυχτώ,
στα όνειρά μου να ’ρθεις σε ζητώ
Έγιναν γκρίζα τα μαλλιά μου
κι ακόμα σ’έχω στην καρδιά μου

Lyrics: Kostas Virvos
Music: Spyros Zagoros

They turned off the turrets
but I do not sleep
All of you are in the mind
and all I remember

The pain does not pass over time
since I can not forget you
My hair grew gray
and I still have it in my heart

Others are forgetting
and love again
but I do not try
to find another love

For you I will die a dawn,
for you I will hurt in life
My hair grew gray
and I still have it in my heart

They extinguished the Turks,
it gets and carves
and your own sorrow
my heart is slain

For you every night I stay awake,
in my dreams to come to you
My hair grew gray
and I still have it in my heart