Μουσική : Francois Bernheim
Στίχοι : Αλεξίου Χαρούλα Didier Barbelivien

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Μου στέλνουν πάντα καρτ ποστάλ
Από νησιά, μαμά.
Κι είναι πολύ συχνά,
Μποέμ αρτίστες, μουσικοί
Αμήχανα παιδιά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Προσφέρουν δώματα με θέα
Σε βαθιά νερά.
Τους νιώθω μυστικά,
Να επιθυμούν ωκεανούς
Μα πάει η καρδιά ρηχά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Πώς θα `θελα να φέρω κάποιον
λίγο πιο κοντά.
Μ’ αυτοί περνούν, μαμά,
Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Αστέρια που αφήνουν ίχνη
οι νύχτες του έρωτα.
Με βία που ζητά,
Ενός αδέσποτου παιδιού
Να κλέψει την καρδιά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Πώς θα `θελα να φέρω κάποιον λίγο πιο κοντά.
Μ’ αυτοί περνούν, μαμά.
Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Μ’ ένα χαμόγελο που μοιάζει με γκριμάτσα πια.
Κι αφού χτυπούν, μαμά,
Μ’ αφήνουν με τα όνειρά μου,
Μόνη μου ξανά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Τι θα κερδίσω αν φέρω κάποιον
Λίγο πιο κοντά.
Αφού περνούν, μαμά
Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.

Music: Francois Bernheim
Lyrics: Alexiou Charoula Didier Barbelivien

Men pass, mom.
They always send me postcards
From islands, mom.
And it is very often,
Bohemian artists, musicians
Embarrassed children.

Men pass, mom.
They offer rooftops with views
In deep water.
I feel secrets from them,
To desire oceans
But the heart goes shallow.

Men pass, mom.
How would I like to bring someone?
a little closer.
They pass with them, mom,
And they leave rest in the heart.

Men pass, mom.
Stars that leave traces
the nights of love.
With the violence he demands,
A stray child
To steal the heart.

Men pass, mom.
How would I like to bring someone a little closer.
They pass with them, mom.
And they leave rest in the heart.

Men pass, mom.
With a smile that looks like a grimace now.
And after they hit, mom,
They leave me with my dreams,
Alone again.

Men pass, mom.
What will I gain if I bring someone
A little closer.
After they pass, mom
And they leave rest in the heart.