Greek Translation:

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Ο Γιάννης ο φονιάς,
παιδί μιας πατρινιάς
κι ενός Μεσολογγίτη,
προχτές την Κυριακή
μετά απ’ τη φυλακή,
επέρασ’ απ’ το σπίτι.

Του βγάλαμε γλυκό
τού βγάλαμε και μέντα,
μα για το φονικό
δεν είπαμε κουβέντα.

Του βγάλαμε γλυκό
τού βγάλαμε και μέντα,
μα για το φονικό
δεν είπαμε κουβέντα.

Μονάχα το Φροσί,
με δάκρυ θαλασσί
στα μάτια τα μεγάλα,
τού φίλησε βουβά
τα χέρια τ’ ακριβά,
και βγήκε από τη σάλα.

Δεν μπόρεσε κανείς
τον πόνο της ν’ αντέξει,
κι ούτε ένας συγγενής
να πει δεν βρήκε λέξη.

Κι ο Γιάννης ο φονιάς,
στην άκρη της γωνιάς
με του καημού τ’ αγκάθι,
θυμήθηκε ξανά
φεγγάρια μακρινά,
και τ’ όνειρο που εχάθη.

English Translation:

Lyrics: Nikos Gatsos
Music: Manos Hadjidakis

John the murderer,
child of a motherland
and a Mesolonghi,
the day before yesterday
after prison,
you passed by the house.

We made him sweet
we also made mint for him,
but for the murder
we did not say a word.

We made him sweet
we also made mint for him,
but for the murder
we did not say a word.

Only Frosi,
with sea tears
in the big eyes,
she kissed him silently
hands expensive,
and came out of the hall.

No one could
endure her pain,
and not a single relative
to say did not find a word.

And John the murderer,
on the edge of the corner
with the thorn of misery,
remembered again
moons far away,
and the dream that was lost.