Μουσική : Ρουμελιώτης Πάνος
Στίχοι : Σταχτέας Νίκος

Ήρθες σαν αέρας στη ζωή μου
άνοιξες την πόρτα της ψυχής μου
κι οι ανομολόγητοι μου πόθοι χάρηκαν.

Πάτησα τους άγραφους τους νόμους
μα έφυγες και στους δικούς σου δρόμους
ανιχνεύω την ταυτότητά μου άδικα.

Τώρα η θύμησή σου με ματώνει
και μες στου μυαλού μου την οθόνη
ζωγραφίζει πάλι τ’ όνομά σου
ο συνήθης ύποπτος.

Τώρα η θύμησή σου με ματώνει
και μες στου μυαλού μου την οθόνη
ζωγραφίζει πάλι τ’ όνομά σου
ο συνήθης ύποπτος… ο έρωτας.

Γεύτηκες λαθραία το κορμί μου
κι ήταν η ευθύνη όλη δική μου
γιατί η μαγεία του αγνώστου μ’ άγγιξε.

Μα τις νύχτες μ’ έθαψες στο χιόνι
και χωρίς ντροπή, χωρίς συγγνώμη
σφράγισες την πόρτα που εσύ η ίδια άνοιξες.

Τώρα η θύμησή σου με ματώνει
και μες στου μυαλού μου την οθόνη
ζωγραφίζει πάλι τ’ όνομά σου
ο συνήθης ύποπτος.

Music: Roumeliotis Panos
Lyrics: Ashteas Nikos

You came like wind into my life
you opened the door of my soul
and my unacknowledged desires were satisfied.

I stepped on their unwritten laws
but you also went your own way
I trace my identity unfairly.

Now your memory makes me bleed
and in my mind the screen
draws your name again
the usual suspect.

Now your memory makes me bleed
and in my mind the screen
draws your name again
the usual suspect… love.

You secretly tasted my body
and it was all my responsibility
because the magic of the unknown touched me.

But at night you buried me in the snow
and without shame, without apology
you sealed the door that you yourself opened.

Now your memory makes me bleed
and in my mind the screen
draws your name again
the usual suspect.

Now your memory makes me bleed
and in my mind the screen
draws your name again
the usual suspect… love.