Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

Της εξοχής τα πρωινά
θα τα βρούμε ξανά
αγκαλιά στο κρεβάτι
και δεν πειράζει που τόσο νωρίς
θα κοιτάμε χωρίς
να γυρεύουμε κάτι.

Της σιγουριάς τα υλικά
είναι λόγια γλυκά
σε κασέτες γραμμένα
γι’ αυτά που ήρθανε τόσο αργά
μα τα πήρε η καρδιά
με τα χέρια ανοιγμένα.

Η Σωτηρία της ψυχής
είναι πολύ μεγάλο πράγμα
σαν ταξιδάκι αναψυχής
μ’ ένα κρυμμένο τραύμα.

Μια παραλία ερημική
και ν’ απλώναμε εκεί
της ζωής μας το βήμα
και δεν πειράζει που τόσα φιλιά
πριν να γίνουν παλιά
θα τα πάρει το κύμα.

Κι εκεί στην άκρη της γραμμής
θα χαρίζουμε εμείς
τα παλιά μας κομμάτια
σ’ αυτά που ήτανε τόσο μικρά
μα που ρίχναν σκια
για να μοιάζουν παλάτια.

Lyrics: Lina Nikolakopoulou
Music: Stamatis Kraounakis

The countryside in the mornings
we will find them again
hugging in bed
and it does not matter so early
we will look without
to look for something.

Secure the materials
it’s sweet
in cassettes written
for those that came so late
but the heart took them
with his hands open.

The salvation of the soul
is a very big thing
as a leisure travel
with a hidden trauma.

A deserted beach
and we lay there
of our lives the step
and it does not matter that so many kisses
before they become old
the wave will take them.

And there on the edge of the line
we will give
our old pieces
to what they were so small
but they were throwing shadows
to look like palaces.