Στίχοι: Ορφέας Περίδης
Μουσική: Ορφέας Περίδης

Ρίχνω στη νύχτα μια σπρωξιά
παίρνει φωτιά και ξημερώνει
στη τελευταία ρουφηξιά
παίρνω όρκο να τελειώσει πια
ό, τι τελειώνει.

Μπαίνω στο τρένο την αυγή
για να με βρει σε άλλο μέρος
η μέρα ετούτη που θα μπει
να με γλιτώσει από κει
που ήμουνα ξένος.

Φεύγω, φεύγω, κάθε μέρα φεύγω
μέτρο μέτρο, όλο πιο μακριά
φεύγω, φεύγω, τόσα χρόνια φεύγω,
στη καρδιά μου όλο πιο κοντά.

Ρίχνω στα μάτια μου ένα φως
και κάνω ανάκριση μονάχος,
ο χωρισμένος μου εαυτός
είναι που χώρισε το κόσμο
από λάθος.

Άραγε τι να φταίει τι
που ονειρευόμαστε στον ξύπνιο,
και να ‘ναι η λησμονιά αυτή
που ανοίγει πόρτες το πρωί
στο πρώτο χτύπο.

Lyrics: Orpheas Peridis
Music: Orpheas Peridis

I make a push in the night
it gets fire and dawns
in the last puff
I get an oath to finish
what’s over.

I’m on the train at dawn
to find me elsewhere
the day that will come
to save me from there
who was a stranger.

I leave, I leave, every day I leave
meter measure, all the more far
I leave, I leave, I leave so many years,
in my heart getting closer.

I have a light in my eyes
and I do interrogation only,
my separated self
it is who divided the world
By mistake.

What is it to blame
that we dream of awake,
and that is the forgetfulness
which opens doors in the morning
in the first beating.