Greek  Translation:

Τα Πέτρινα Χρόνια είναι ελληνική δραματική ταινία του 1985 σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη. Η πλοκή ακολουθεί τη ζωή ενός ζευγαριού κομμουνιστών, της Ελένης και του Μπάμπη, τη χρονική περίοδο 1954-1974, και είναι εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα.

Το 1954, στη Θεσσαλία δύο νέοι, η Ελένη, 18 ετών, και ο Μπάμπης 22 ετών, είναι ερωτευμένοι. Παράλληλα, τυπώνουν και διανέμουν φυλλάδια για τον κομμουνιστικό κόμμα, απαγορευμένο εδώ και χρόνια. Η Ελένη προέρχεται από οικογένεια με κομμουνιστική παράδοση: ο πατέρας της και τα αδέλφια της σκοτώθηκαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από τους Ναζί ή τους συνεργάτες του κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Οι δύο αδελφές της βρίσκονταν εξόριστες στις χώρες του κομμουνιστικού μπλοκ.

Ένας πληροφοριοδότης αποκαλύπτει το ζευγάρι. Ο Μπάμπης συλλαμβάνεται αλλά η Ελένη καταφέρνει να ξεφύγει, με τη βοήθεια του ξαδέλφου της, ο οποίος την αναγνωρίζει μέσα στο τρένο, αλλά δεν τη συλλαμβάνει. Στη συνέχεια έζησε 12 χρόνια κρυμμένη στην Αθήνα, όπου συνέχιζε να τυπώνει φυλλάδια. Σε αυτά τα 12 χρόνια κατάφερε να δει την μητέρα της μόνο μία φορά, το ίδιο και τον Μπάμπη, όταν πήρε το ίδιο πλοίο το οποίο τον μετέφερε από μια φυλακή από την Κρήτη σε μία φυλακή στην Αίγινα.

Ο Μπάμπης απελευθερώθηκε το 1966, σε μια περίοδο πιο ελευθεριάζουσα. Οι δύο ερωτευμένοι ξαναβρίσκονται και περνούν μαζί μερικούς μήνες και συμμετέχουν στις μεγάλες πολιτικές διαδηλώσεις της εποχής. Η Ελένη συλλαμβάνεται (εξακολουθεί να θεωρείται καταζητούμενη). Κατά τη διάρκεια της δίκης της, παρουσιάζεται ως επικίνδυνη τρομοκράτης, εχθρός του κράτους. Καταδικάζεται σε βαριά ποινή φυλάκισης. Στη συνέχεια αντιλαμβάνεται ότι είναι έγκυος και τελικά γεννάει μέσα στη φυλακή. Ο Μπάμπης συλλαμβάνεται τις πρώτες μέρες της Χούντας. Στις φυλακές, οι φύλακες αντιμετωπίζουν τους κρατούμενους ως παλιούς φίλους με τους οποίους συναντιούνται ξανά. Ο Μπάμπης φυλακίζεται στην ίδια φυλακή με την Ελένη και τον γιο της. Συναντιούνται μερικές φορές στην κεντρική πλατεία. Επικοινωνούν μεταξύ τους χρησιμοποιώντας την αντανάκλαση του Ήλιου σε ένα σπασμένο κομμάτι καθρέπτη. Η δικτατορία, στο όνομα των αξιών της οικογένειας, τους αναγκάζει να παντρευτούν. Καθώς δεν επιτρεπόταν σε κανένα άτομο να εισέλθει στη φυλακή, κουμπάρος ήταν το μωρό. Οι δύο τους χωρίζονται αμέσως μετά την τελετή.

Με την Μεταπολίτευση, απελευθερώνονται και εγκαθίστανται μαζί. Η Ελένη αντιλαμβάνεται ότι είναι αποξενωμένη με τον Μπάμπη και δεν έχουν τίποτα να πουν.

English Translation:

Stone Years is a 1985 Greek drama directed by Panteli Voulgari. The plot follows the life of a couple of Communists, Helen and Babi, from 1954-1974, and is inspired by real events.

In 1954, two young men in Thessaly, Helen, 18, and Babis, 22, are in love. At the same time, they have been printing and distributing leaflets for the Communist Party, banned for years. Helen comes from a family with a Communist tradition: her father and her brothers were killed in World War II by the Nazis or their associates during the civil war. Her two sisters were in exile in the countries of the Communist bloc.

An informant reveals the couple. Babis is arrested but Helen manages to escape, with the help of her cousin, who recognizes her on the train but does not arrest her. He then spent 12 years in Athens, where he continued to print leaflets. During those 12 years, she was able to see her mother only once, as did Babi, when she took the same boat that transported her from a prison in Crete to a prison in Aegina.

Babis was released in 1966, at a time of more liberation. The two lovers find each other again and spend several months together and participate in the great political demonstrations of the time. Helen is arrested (still considered wanted). During her trial, she is presented as a dangerous terrorist, an enemy of the state. He is sentenced to a heavy prison sentence. She then realizes she is pregnant and eventually gives birth in prison. Babis is arrested during the first days of the Junta. In prisons, guards treat prisoners as old friends with whom they meet again. Babis is being held in the same prison as Helen and her son. They sometimes meet in the main square. They communicate with each other using the reflection of the Sun in a broken mirror piece. The dictatorship, in the name of family values, forces them to marry. As no one was allowed to enter the prison, the baby was lame. The two are separated immediately after the ceremony.

With the Transition, they are liberated and installed together. Helen realizes that she is alienated with Babi and has nothing to say.