Greek Translation :

Το τσιφτετέλι είναι είδος μουσικής, αλλά και αντικριστός αυτοσχεδιαζόμενος χορός στα 2/4 που συναντάται στην Ελλάδα

Ως χορός, αποτελεί την εκδοχή του χορού της κοιλιάς που συναντάται στην Ελλάδα. Οι μελετητές αναφέρουν ως πιθανότερο τόπο προέλευσής του τη Μέση Ανατολή, ενώ παρόμοιος χορός πιθανόν προϋπήρχε και στην αρχαία Ελλάδα καθώς υποστηρίζεται πως ίσως πρόκειται για τον αρχαιοελληνικό χορό του Αριστοφάνη, κόρδακα.

Η ετυμολογία του πιθανότατα προέρχεται από το ότι παιζόταν κάποτε σε διπλή (τσιφτέ) χορδή (τέλι). Δηλαδή, οι παλιοί Ανατολίτες μουσικοί, τοποθετούσαν τις 2 ψηλότερες χορδές του βιολιού κοντά-κοντά και τις χόρδιζαν στην ίδια νότα με διαφορά οκτάβας (συνήθως ρε΄-ρε΄΄) ώστε η μελωδία να παίζεται με οκτάβες και να ηχεί ενισχυμένη («Tsifte-Teli»). Είναι αρκετά σύνηθες να χορεύεται από ζευγάρια αντικριστά, όπως και από γυναίκες “σόλο”.

Στους ρεμπέτικους χορούς, μόνο στο «τσιφτετέλι» χαμογελούν περισσότερο. Όταν χορεύεται από γυναίκα “σόλο”, αυτό γίνεται πάνω σε τραπέζι γεμάτο πιάτα (για να μην μπορεί να κάνει βηματισμούς, αλλά μόνο να σείει το στήθος, τη μέση και τους γλουτούς) ενώ η παρέα συνοδεύει με ρυθμικά παλαμάκια. Όταν η ρυθμική αγωγή του χορού είναι σε 4/4, το συνοδευτικό ρυθμικό σχήμα εμφανίζεται συνήθως ως: 1/8-2/16+2/8+2/8+1/4.

Σήμερα οι Έλληνες χορεύουν τσιφτετέλι σχεδόν παντού: σε λαϊκές/παραδοσιακές συγκεντρώσεις, σε νυχτερινά κέντρα και κλαμπ, στα μπουζούκια, σε ιδιωτικά πάρτι, σε γάμους, και γενικά σε όλες τις γιορτές.

Το τσιφτετέλι ως χορός, αφορά το ομώνυμο είδος μουσικής, το οποίο καταλαμβάνει περίοπτη θέση στην ελληνική μουσική, ως ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά είδη που συναντάμε και στην σύγχρονη εκδοχή της. Αποτελεί κορυφαίο είδος στο ελληνικό εμπορικό τραγούδι και έχει άρρηκτα συνδεθεί με την ελληνική διασκέδαση, μέσω των νυχτερινών κέντρων με ζωντανή ελληνική μουσική, τα μπουζούκια.

English Translation:

Tsifteteli is a type of music, but also a visible improvised dance in 2/4 time found in Greece

As a dance, it is the version of belly dance found in Greece. Scholars cite the Middle East as its most likely place of origin, while a similar dance probably existed in ancient Greece as it is claimed that it may be the ancient Greek dance of Aristophanes, kordaka.

Its etymology probably comes from the fact that it was once played on a double (tsifte) string (teli). That is, the old Oriental musicians placed the 2 highest strings of the violin close together and tuned them to the same note with an octave difference (usually re’-re’) so that the melody is played in octaves and sounds amplified (“Tsifte-Teli”). It is quite common to dance it by couples facing each other, as well as by women “solo”.

In rebetiko dances, only in the “tsifteteli” do they smile more. When it is danced by a woman “solo”, this is done on a table full of dishes (so that she cannot take steps, but only shakes her chest, waist and buttocks) while the company accompanies with rhythmic clapping. When the rhythmic pattern of the dance is in 4/4, the accompanying rhythmic pattern usually appears as: 1/8-2/16+2/8+2/8+1/4.

Today, Greeks dance tsifteteli almost everywhere: in folk/traditional gatherings, in nightclubs and clubs, to bouzouki, in private parties, at weddings, and generally at all celebrations.

Tsifteteli as a dance refers to the homonymous genre of music, which occupies a prominent place in Greek music, as one of the most characteristic genres that we encounter in its modern version. It is a leading genre in Greek commercial singing and has been inextricably linked to Greek entertainment, through nightclubs with live Greek music, the bouzouki.