Στίχοι: Δημήτρης Παναγόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Παναγόπουλος

Από την πόρτα σαν θα βγω
θα δω τον ήλιο στρογγυλό
και με το όμορφο στερνό χαμόγελό σου

Μια καλημέρα θα σου πω
μετά θα φύγω, θα χαθώ
και ίσως με ξαναδείς μονάχα στ’ όνειρό σου

Γιατί είμ’ αέρας που περνά
μέσα στης πόλης τα στενά
και κάνει τα κλειστά παράθυρα να τρίζουν

Γιατ’ είμαι αύρα εσπερινή
πνοή καθάρια ζωντανή
που κάνει τα γερμένα φύλλα να θροΐζουν

Φεύγω ψηλά για το βουνό
κι ύστερα πέφτω στο γκρεμό
και ταλαντεύομαι στα βάθη και στα ύψη

Και κουβαλάω μες τη σιγή
μιαν ανυπόταχτη κραυγή
και κάποια ανείπωτη ελπίδα που `χεις κρύψει

Γιατί είμ’ αέρας που περνά
μέσα στης πόλης τα στενά
και κάνει τα κλειστά παράθυρα να τρίζουν

Γιατ’ είμαι αύρα εσπερινή
πνοή καθάρια ζωντανή
που κάνει τα γερμένα φύλλα να θροΐζουν

Lyrics: Dimitris Panagopoulos
Music: Dimitris Panagopoulos

From the door like I’m going
I will see the sun round
and with your beautiful slim smile

A good day I will tell you
after I leave, I will be gone
and perhaps you only see me again in your dream

Because I’m air that passes
within the city the narrow
and makes the windows shut up

Because I am an evening aura
breathing pure vivid
which makes the tangled leaves rattling

I’m leaving high on the mountain
and then fall into the cliff
and I swing to the depths and to the heights

And I carry the silence
an unsuspecting cry
and some untold hope you hide

Because I’m air that passes
within the city the narrow
and makes the windows shut up

Because I am an evening aura
breathing pure vivid
which makes the tangled leaves rattling