Greek Translation:

Ο Σταμάτης Σπανουδάκης (γενν. 11 Δεκεμβρίου 1948, Νέα Ιωνία) είναι Έλληνας συνθέτης.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1948 στη Νέα Ιωνία Αττικής. Ο πατέρας του ήταν πολιτικός μηχανικός.

Από μικρός ήθελε να παίζει και να γράφει μουσική. Όμως ο πατέρας του δεν ήθελε να ασχοληθεί με τη μουσική, επειδή τον προόριζε για διάδοχό του στη δουλειά. Κάποια στιγμή, μάλιστα, έκρυψε μία κιθάρα που είχε και του απαγόρευσε να την ξαναγγίξει. Χάρη στον παππού του, ο οποίος ήταν πιο προοδευτικός, και παρά τις αντιρρήσεις των γονιών του, σε ηλικία 12 ετών, ξεκίνησε να μελετάει κλασική μουσική. Πιο συγκεκριμένα, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα κιθάρας και θεωρίας με τον καθηγητή Χαράλαμπο Εκμεκτσόγλου. Στα μαθητικά του χρόνια γνωρίστηκε με τη μετέπειτα σύζυγο και σύντροφο της ζωής του μέχρι σήμερα, Ντόρη.

Όταν ήταν 15 χρόνων, ο πατέρας του πέθανε. Στα 17 του έφυγε από το σπίτι, ζούσε παίζοντας μπάσο και πλήκτρα σε νυχτερινά κέντρα και έμενε σε σπίτια φίλων του. Εκεί γνώρισε αρκετούς μουσικούς ανάμεσά τους ο Λουκάς Σιδεράς, ντράμερ του συγκροτήματος Aphrodite’s Child, με τον οποίο πήγαν μαζί στο Παρίσι. Εκεί έφτιαξαν ένα συγκρότημα με το όνομα Eros. Από εκεί ξεκινάει μία ανήσυχη πορεία γεμάτη αναζητήσεις, την οποία όμως σύντομα ξεπέρασε και βρήκε τον εαυτό του. Ασχολήθηκε με τη ροκ μουσική και προσπάθησε να αποκτήσει επιτυχία σε αυτό το είδος.

Αυτές του οι προσπάθειες τον οδήγησαν στο να μετοικήσει από τη Γαλλία στην Αγγλία, όπου έζησε αρκετά χρόνια και ηχογράφησε τους πρώτους του δίσκους. Αργότερα, όμως, συνειδητοποίησε ότι δεν είναι αυτός ο προορισμός του: «Ωραίο το ροκ, αλλά υπάρχει κάτι ουσιαστικότερο. Κάτι πιο βαθύ, που για ‘μένα τότε ήταν η κλασική μουσική. Οπότε η Γερμανία ήταν η μόνη λύση μου για να σπουδάσω.». Οπότε, αποφάσισε να επιστρέψει στις κλασικές σπουδές του και να μελετήσει σύνθεση, αρχικά στην Ακαδημία του Würzburg με καθηγητή τον Bertold Hummel.

Στη Γερμανία έπαθε τη μεγάλη του εσωτερική κρίση. Είχαν φτάσει στο σημείο να σκέφτονται την αυτοκτονία, εκείνος και η Ντόρη. Από τους γκουρού και τα ναρκωτικά, που χαρακτήριζαν την εποχή εκείνη, ήρθαν σε επαφή με τον Χριστιανισμό. «Ε, όλα αυτά σε τρελαίνουνε. Από τη στιγμή εκείνης της προσευχής δεν τα χρειάστηκα ξανά. Όλα στη ζωή έχουν να κάνουν με τη στιγμή. Σε μια στιγμή γεννιέσαι, σε μια στιγμή ερωτεύεσαι ή πεθαίνεις, σε μια στιγμή πιστεύεις, σε μια στιγμή αλλάζει η ζωή σου». Έπειτα, επέστρεψαν πίσω στην Αθήνα όπου συνέχισε τις σπουδές του με καθηγητή τον Κωνσταντίνο Κυδωνιάτη. Ήταν τότε που γοητεύτηκε από την τρίτη του αγάπη, τη βυζαντινή μουσική, η οποία τον οδήγησε στο ελληνικό τραγούδι και την ορχηστρική μουσική. Από τότε προσπαθεί ενσυνείδητα να συνταιριάξει στη μουσική του αυτά τα τρία είδη (το ροκ, την κλασική και τη βυζαντινή).

Έχει συνεργαστεί με επιτυχημένους Έλληνες τραγουδιστές (Ντέμης Ρούσσος, Ελένη Βιτάλη, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Λευτέρης Ζέρβας, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Μανώλης Μητσιάς, Γιάννης Πάριος, Βασίλης Σαλέας, Γιάννης Κούτρας, Μιχάλης Δημητριάδης, Ηλέκτρα, Πέτρος Γαϊτάνος, Ιροντίνα, Άνεμος), αναδεικνύοντας με επιτυχία την “άλλη πλευρά” τους, συνθέτοντας τη μουσική και γράφοντας τους στίχους για ένα μεγάλο αριθμό τραγουδιών που είναι ακόμα δημοφιλή. (Η ακτή, Πάμε γι’ άλλες πολιτείες, Λάθος εποχή, Σήμερα, Έφυγες νωρίς, Ζωή κλεμμένη, Καλημέρα τι κάνεις κ. α.)

Έχει επίσης συνθέσει μουσική για πολλές επιτυχημένες κινηματογραφικές ταινίες στην Ελλάδα, τη Γερμανία και την Ιταλία, καθώς και μουσική για το θέατρο και την τηλεόραση, με την πρώτη κινηματογραφική συνεργασία του το 1974. Με τη μουσική για την ταινία «Πέτρινα Χρόνια» του Παντελή Βούλγαρη, απέδειξε με επιτυχία ότι το κλαρίνο μπορεί να εκφράσει και πιο απαιτητικές μουσικές κατευθύνσεις, ακόμη και θρησκευτικές – πνευματικές αναζητήσεις. (Τα χρώματα της Ίριδος, Άγγελος, Ξαφνικός έρωτας, Πέτρινα χρόνια, Όλοι είναι δρόμος, Νύφες κ. α.)

Με τα θρησκευτικά του έργα, παρουσίασε μια διαφορετική προοπτική της σύγχρονης βυζαντινής μουσικής (Κύριε των Δυνάμεων, 7 παρακλήσεις, Ημέρα Τρίτη, Εαρινή ώρα, κ. α.).

Αντλεί τα θέματά του και από την ιστορία της Ελλάδας και τον Χριστιανισμό (Αλέξανδρος, Το δάκρυ του Ιωάννη, Μαρμαρωμένος βασιληάς, Για την Σμύρνη…, Κομμάτι απ’ την ψυχή μου, Χαίρε Θάλασσά μου κ. α.).

Το 1994, αποφάσισε να επικεντρωθεί σχεδόν αποκλειστικά στη σύνθεση ορχηστρικής μουσικής.

Ο Σταμάτης Σπανουδάκης ζει σε προάστιο της Αθήνας μαζί με τη Ντόρη. Διαθέτει δικό του στούντιο, όπου ηχογραφεί τη μουσική του, όντας όχι μόνο συνθέτης αλλά και στιχουργός, ενορχηστρωτής, παραγωγός, εκτελεστής, αλλά και ηχολήπτης.

English Translation:

Stamatis Spanoudakis (born December 11, 1948, Nea Ionia) is a Greek composer.

Biography
He was born on December 11, 1948 in Nea Ionia, Attica. His father was a civil engineer.

From a young age he wanted to play and write music. But his father did not want him to be involved in music, because he intended him to be his successor at work. At one point, in fact, she hid a guitar she had and forbade him to touch it again. Thanks to his grandfather, who was more progressive, and despite the objections of his parents, at the age of 12 he began to study classical music. More specifically, he started attending guitar and theory lessons with Professor Charalambos Ekmektsoglou. During his student years he met his future wife and life partner until today, Dori.

When he was 15 years old, his father died. At 17 he ran away from home, making a living playing bass and keyboards in nightclubs and staying at friends’ houses. There he met several musicians, among them Loukas Sideras, drummer of the band Aphrodite’s Child, with whom he went to Paris together. There they formed a band called Eros. From there begins a restless path full of searches, which he soon overcame and found himself. He was involved in rock music and tried to achieve success in this genre.

These efforts led him to move from France to England, where he lived for several years and recorded his first records. Later, however, he realized that this is not his destination: “Rock is nice, but there is something more essential. Something deeper, which for me then was classical music. So Germany was my only solution to study.” So, he decided to return to his classical studies and study composition, initially at the Würzburg Academy under Bertold Hummel.

In Germany he suffered his great internal crisis. They had reached the point of thinking about suicide, he and Dori. From the gurus and drugs, which characterized that era, they came into contact with Christianity. “Hey, all this is driving you crazy. From the moment of that prayer I never needed them again. Everything in life is about the moment. In a moment you are born, in a moment you fall in love or die, in a moment you believe, in a moment your life changes.” Then, they returned back to Athens where he continued his studies with Professor Konstantinos Kydoniatis. It was then that he became fascinated by his third love, Byzantine music, which led him to Greek singing and orchestral music. Since then he consciously tries to match these three genres (rock, classical and Byzantine) in his music.

He has collaborated with successful Greek singers (Demis Roussos, Eleni Vitali, Eleftheria Arvanitaki, Lefteris Zervas, Alkistis Protopsalti, Manolis Mitsias, Yiannis Parios, Vassilis Saleas, Yiannis Koutras, Michalis Dimitriadis, Elektra, Petros Gaitanos, Irondina, Anemos), successfully highlighting their “other side”, composing the music and writing the lyrics for a large number of songs that are still popular. (The coast, Let’s go to other states, Wrong season, Today, You left early, Stolen life, Good morning, what are you doing, etc.)

He has also composed music for many successful films in Greece, Germany and Italy, as well as music for theater and television, with his first film collaboration in 1974. With the music for Pantelis Voulgaris’ film “Petrina Chronia” , successfully proved that the clarinet can express more demanding musical directions, even religious-spiritual searches. (The colors of Iris, Angel, Sudden love, Stone years, Everyone is a road, Brides, etc.)

With his religious works, he presented a different perspective of contemporary Byzantine music (Lord of Powers, 7 supplications, Tuesday Day, Springtime, etc.).

He also draws his themes from the history of Greece and Christianity (Alexander, John’s tear, Marmaromenos vasilias, For Smyrna…, Piece of my soul, Haire Thalassa mo, etc.).

In 1994, he decided to focus almost exclusively on composing orchestral music.

Stamatis Spanoudakis lives in a suburb of Athens with Dori. He has his own studio, where he records his music, being not only a composer but also a lyricist, arranger, producer, performer, and sound engineer.

Stamatis Spanoudakis lives in a suburb of Athens with Dori. He has his own studio, where he records his music, being not only a composer but also a lyricist, arranger, producer, performer, and sound engineer.