Μουσική/Στίχοι: Ξύλινα Σπαθιά/Παυλίδης Παύλος

Αν αυτά τα σύννεφα είναι οι φόβοι των ανθρώπων που παγώνουνε πάνω απ’ τις σκεπές.

Κι ας ξεπλύνουν οι πιο άγριες βροχές αυτούς τους δρόμους κι ας χυθούν στις μυστικές δεξαμενές.

Που γεμίζουνε τη θάλασσα της φρίκης
που βουτάει αυτός ο δύτης μοναχός.

Πριν τελειώσει η ανάσα του κοιτάει προς τα πάνω και θυμάται.
Αν αυτά τα σύννεφα ζυγίζουνε το βάρος που λυγίζει τις ανθρώπινες καρδιές.

ας γκρεμίσουν οι πιο άγριες βροχές αυτά τα σκιάχτρα κι ας χυθούν στις μυστικές δεξαμενές.

Που γεμίζουνε με καύσιμα τα τρένα
που θα πάρει κάποια μέρα μοναχός.

Πριν τελειώσει το τσιγάρο του
κοιτάει προς τα πάνω και θυμάται.

διαμαντένιος ο ουρανός…

Όταν ήμουνα μικρός μες τα κύματα
δεν μ’ ένοιαζε αν ο κόσμος είναι απλός
ή αν έτσι απλώς εμένα μ’ έμοιαζε διαμαντένιος ο ουρανός.

διαμαντένιος ο ουρανός…

Music/Lyrics: Wooden Swords/Pavlos Pavlidis

If these clouds are the fears of people freezing above the roofs.

And let the wildest rains wash away these streets and pour into the secret reservoirs.

That fill the sea of horror
where this diving monk dives.

Before his breath runs out he looks up and remembers.
If these clouds weigh the weight that bends human hearts.

let the fiercest rains overthrow these scarecrows and pour into the secret reservoirs.

Where they fill the trains with fuel
who will one day become a monk.

Before he finished his cigarette
he looks up and remembers.

diamond sky…

When I was little with the waves
I didn’t care if the world was simple
or if that’s just how the sky looked like a diamond to me.

diamond sky…