Greek Translation:

Μάκης Βασιλειάδης:

Ο Μάκης Βασιλειάδης γεννήθηκε στο χωριό Ίσωμα της Πάτρας, και εγκαταστάθηκε στην Πρέβεζα το 1954 σε ηλικία δεκατεσσάρων χρονών. Εκεί μαθήτευσε κοντά στον βιολιστή Φώτη Ντίνου. Από αυτόν μπολιάστηκε το περίτεχνο «αλά τούρκα» παίξιμό του. Μαζί με τον Ντίνου και τον ουτίστα Δημοσθένη Καταρτζή έπαιξε για πρώτη φορά ζωντανά στα καφενεία στο Σαϊτάν Παζάρ της Πρέβεζας.

Έκτοτε η πορεία του ήταν κατακόρυφα ανοδική. Δούλεψε σε ξακουστά πάλκα και πανηγύρια συνεργαζόμενος με όλους τους μεγάλους στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Παροιμιώδης η συνεργασία του με τον Τάκη Καρναβά! Ο Βασιλειάδης Ξεχώριζε για τον γλυκό ήχο του αλλά και το ατελείωτο ρεπερτόριό του.

Μεγάλη η θητεία του και στη δισκογραφία με ατέλειωτες ηχογραφήσεις, τόσο με καλλιτέχνες του δημοτικού όσο και του λαϊκού τραγουδιού. Θυμάμαι τον Βαγγέλη Περπινιάδη, ο οποίος εμφανιζόταν κι εκείνος σε μία από τις αίθουσα του κέντρου «Λάμψη» να μου μιλά με εγκωμιαστικά λόγια για την τεχνοτροπία του. Αλλά και ποιος δεν υποκλίθηκε στο «φύσημά» στις δωρικές πνοές αλλά και τις δαντελένιες τσαλκάντζες του Βασιλειάδη.

Πάντρευε μοναδικά, την Ανατολή με τη Δύση, το κλασικό με το μοντέρνο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά ψαχνόταν συνεχώς… Είναι χαρακτηριστικό ότι τον εκτιμούσαν τόσο οι «συντηρητικοί» και οι «σοβαροί» μελετητές της παράδοσης αλλά και οι «νεωτεριστές» σύγχρονοί τους. Το ίδιο συνέβαινε και με τους «κλασικούς» καλλιτέχνες αλλά και τους σύγχρονους πρωταγωνιστές.

Τα περίφημα σόλο του Βασιλειάδη αποτελούν σεμινάριο για την ιστορία του οργάνου, το ρόλο του στο ελληνικό τραγούδι και φυσικά παντοτινά πρότυπα για τους κατοπινούς παίκτες.

English Translation:

Makis Vassiliadis:

Makis Vasiliadis was born in the village of Isomas, Patras, and settled in Preveza in 1954 at the age of fourteen. There he taught near the violinist Fotis Dinos. From him he embraced the elaborate “al-turkey” play. Together with Dinu and the gourmet Dimosthenis Katarzis he played for the first time in the cafes in Saitan Pazar, Preveza.

Since then his course has been steadily upward. He worked in famous palaces and festivals working with all the grooms in Greece and abroad.

His prominent collaboration with Takis Carnava! Vassiliadis was singing for his sweet sound and his endless repertoire.

His long term and record-breaking recordings, with artists of folk and folk songs. I remember Vangelis Perpiniadis, who also appeared in one of the “Lampsis” Center Hall to speak with praise for his style. But who also did not bow to the “nature” in the Doric breaths, but also to the lace’s talcans of Vassiliadis.

He was uniquely thrilled, the East with the West, the classic with the modern. And not only that, but it was constantly searching … It is characteristic that both the “conservative” and the “serious” scholars of the tradition, as well as their “modernists”, appreciated it. The same thing happened with the “classic” artists but also the contemporary protagonists.

The famous solo of Vassiliadis is a seminar on the history of the instrument, its role in Greek singing and, of course, all-time standards for later players.