Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος

Υπάρχω
κι όσο υπάρχεις θα υπάρχω,
σκλάβα τη ζωή σου θά’ χω
κι ας βαδίζουμε σε δρόμους χωριστούς.

Υπάρχω
μέσ’ στα μάτια σου που κλαίνε,
μέσ’ στα χείλη σου που καίνε
και θα υπάρχω στα τραγούδια που θ’ ακούς.

Είμαι της ζωής σου ο ένας,
δε με σβήνει κανένας
κι αν με άλλους μιλάς
κι ώρες ώρες γελάς
κατά βάθος πονάς,
γιατί σκέφτεσ’ εμένα.

Είμαι και αρχή και φινάλε
και στη σκέψη σου βάλε
πως αν κάνεις δεσμό
μέσ’ σε λίγο καιρό
θα χωρίσεις γιατί
θα υπάρχω εγώ.

Υπάρχω,
στη χαρά σου και στη λύπη
η μορφή μου δε θα σου λείπει
κι ούτε πρόκειται ποτέ να ξεχαστώ.

Υπάρχω
μέσ’ στην τύχη σου που βρίζεις,
στο μυαλό σου που ζαλίζεις
με τσιγάρο μ’ αναμνήσεις και πιοτό.

Lyrics: Pythagoras
Music: Christos Nikolopoulos

Exist
and as long as you exist,
slave your life would have gone
and let us walk on separate streets.

Exist
in your eyes that cry,
through your burning lips
and I will exist in the songs you will hear.

I am your life one,
no one turns me off
and if you talk to others
and laugh for hours
deep pain,
because you think me.

I am both a beginning and a finale
and in your mind put it
how to make a bond
in a while
you will split why
I will exist.

Exist,
in your joy and regret
my form will not be missed
and I will never forget.

Exist
in your luck you find,
in your mind you are stunned
with a cigarette with memories and a drink.

I am both a beginning and a finale
and in your mind put it
how to make a bond
in a while
you will split why
I will exist.