Pedi mu Ora su kali-Gianis Pulopulos (1970)
Greek Translation:
Στίχοι: Βιζυηνός Γεώργιος
Μουσική: Σπανός Γιάννης
Φουρτούνιασεν η θάλασσα
και βουρκωθήκαν τα βουνά,
είναι βουβά τ’ αηδόνια μας
και τα ουράνια σκοτεινά
κι η δόλια μου ματιά θολή,
παιδί μου, ώρα σου καλή!
Βουίζει το κεφάλι μου
σαν του χειμάρρου τη βοή,
ξηράθηκαν τα χείλη μου
και μου εκόπηκι η πνοή
σ’ αυτό το ύστερο φιλί,
παιδί μου, ώρα σου καλή!
Να σε παιδέψει ο πλάστης μου,
καταραμένη ξενιτιά,
μας παίρνεις τα παιδάκια μας
και μας αφήνεις στη φωτιά,
και πίνουμε τόση χολή
όταν τα λέμ’ “ώρα καλή!”.
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΤΟΥ ΑΠΟΔΟΣΗ
α. Η μάνα
Φουρτούνιασεν η θάλασσα και βουρκωθήκαν τα βουνά!
Είναι βουβά τα αηδόνια μας και τα ουράνια σκοτεινά,
κι η δόλια μου ματιά θολή,
παιδί μου ώρα σου καλή!
Είναι η καρδιά μου κρύσταλλο και το κορμί μου παγωνιά!
Σαλεύ᾿ ο νους μου, σαν δενδρί, που στέκ᾿ αντίκρυ στὸ χιονιά,
και είναι ξέβαθο πολύ,
παιδί μου ώρα σου καλή!
Βοΐζει το κεφάλι μου σαν του χειμάρρου τη βοή!
Ξηράθηκαν τα χείλη μου και μου εκόπη κι η πνοή,
σ᾿ αὐτὸ τὸ ὕστερο φιλί,
παιδί μου, ώρα σου καλή!
Να σε παιδέψ᾿ ο Πλάστης μου, κατηραμένη ξενιτιά!
Μας παίρνεις τσ παιδάκια μας και μας αφήνεις στη φωτιά,
και πίνουμε τόση χολή,
όταν τα λέμ᾿ “ώρα καλή”.
β. Το παιδί
Φυσά βοριάς, φυσά θρακιάς, γεννιέται μπόρα φοβερή!
με παίρνουν, μάνα, σα φτερό, σαν πεταλούδα τρυφερή,
και δεν μπορώ να κρατηθώ,
μάνα μην κλαις, θα ξαναρθώ.
Βογκούν του κόσμου τα στοιχειά, σηκώνουν κύμα βροντερό!
θαρρείς ανάλυωσεν η γη, και τρέχ’ η στράτα, σα νερό,
και ‘γὼ το κύμα τ᾿ ακλουθώ,
μάνα μην κλαις, θα ξαναρθώ.
Όσες γλυκάδες και χαρές μας περεχύν’ ο ερχομός,
τόσες πικράδες και χολές μας δίν᾿ ο μαύρος χωρισμός!
Ωχ! Ας ημπόργα να σταθώ…
μάνα μην κλαις, θα ξαναρθώ.
Πλάκωσε γύρω καταχνιά κι ήρθε στα χείλη μ’ η ψυχή!
Δός με την άγια σου δεξιά, δός με συντρόφισσαν ευχή,
να με φυλάγει, μη χαθώ,
μάνα, μην κλαις, θα ξαναρθώ.
English Translation:
Lyrics: George Vizyinos
Music: Spanos Giannis
The sea was stormy
and the mountains were muddy,
our nightingales are silent
and the celestial dark
and my deceitful gaze is blurred,
My child, have a good time!
My head is buzzing
like the torrent of roar,
my lips are dry
and my breath stopped
in this last kiss,
My child, have a good time!
Let my maker educate you,
cursed exile,
you take our children
and you leave us on fire,
and we drink so much bile
when I say “good time!”.
THE POEM IN ITS FULL PERFORMANCE
a. The mother
The sea was stormy and the mountains were muddy!
Our nightingales and the celestial darkness are silent,
and my deceitful gaze is blurred,
My child, have a good time!
My heart is crystal and my body is cold!
Shake my mind, like a tree, which stands facing the snow,
and it’s very shallow,
My child, have a good time!
My head roars like a torrent!
My lips are dry and my breath is cut off,
σ᾿ αὐτὸ τὸ ὕστερο φιλί,
My child, have a good time!
Let my Maker educate you, cursed foreigner!
You take our children and leave us in the fire,
and we drink so much bile,
when I say “good time”.
b. The child
North wind, Thracian wind, a terrible storm is born!
they take me, mother, like a feather, like a tender butterfly,
and I can not hold back,
Mom do not cry, I will come again.
The elements of the world are starving, they are raising a thunderous wave!
the earth is diligent, and the army runs, like water,
και ‘γὼ το κύμα τ᾿ ακλουθώ,
Mom do not cry, I will come again.
All the sweets and joys that come to us, the coming,
the black separation gives us so much bitterness and bile!
Ouch! Let me stop …
Mom do not cry, I will come again.
He rolled around gloomily and the soul came to his lips!
Give me your holy right hand, give me a companion wish,
to keep me, do not get lost,
Mom, do not cry, I will come again.
