Kαλλιτέχνης:Στέλιος Καζαντζίδης

Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ,
την έδιωξα μήπως και ησυχάσω,
την χώρισα όμως τι να σας πω,
δεν μπόρεσα στιγμή να την ξεχάσω

Την έδιωξα να πάει μακριά μου
μα όμως τη ζητάει η καρδιά μου.

Την έδιωξα να μην καταστραφώ,
την έδιωξα μήπως και λησμονήσω,
την χώρισα, τι πάθος φοβερό,
δεν μπόρεσα μιαν άλλη ν’ αγαπήσω.

Την έδιωξα να πάει μακριά μου
μα όμως τη ζητάει η καρδιά μου.

Kαλλιτέχνης:Γιώργος Χατζηαντωνίου

Δε θέλω την συμπόνια κανενός
τον έζησα τον κόσμο και τον είδα
είν’ η καρδιά μου μαύρος ουρανός
που κρύβει κεραυνούς και καταιγίδα

Την ώρα που ξεχείλισε ο πόνος
την ώρα που με πνίγει ο καημός
αυτήν την ώρα θέλω να `μαι μόνος
δεν θέλω την συμπόνια κανενός

Με της αχαριστίας το νερό
πόσες φορές δε μου `βρεξαν τα χείλη
ακόμα κι η γυναίκα π’ αγαπώ
ακόμα κι οι καλύτεροι μου φίλοι

Artist: Stelios Kazantzidis

I drove her away and I love her,
I drove her away and I was quiet,
but I separated it from what to tell you,
I could not forget it for a moment

I drove her away from me
but my heart is asking for it.

I drove her not to be destroyed,
I have forsaken her and forget it,
I divide it, what a passion awesome,
I could not love one another.

I drove her away from me
but my heart is asking for it.

Artist:

Giorgos Hadjantonion
I do not want anyone’s compassion
I experienced the world and I saw him
my heart is black
which hides thunder and storm

At the time the pain was over
at the moment when the wind blows
at this time I want to be alone
I do not want anyone’s compassion

With unhappiness the water
how many times did my lips get wet
even the woman I love
even my best friends